Vertrouwen wordt NIET Verdiend. Het wordt NIET gegeven. Vertrouwen IS GEGROOT! (1)

Op het eerste gezicht lijkt deze titel misschien absurd. Maar, blijf even bij me…

Er zijn mensen die zouden zeggen “natuurlijk wordt vertrouwen verdiend; hoe harder ik eraan werk, hoe meer vertrouwensrelaties ik ervoor terugkrijg”. Als dit waar is, waarom zijn er dan sommige relaties, wat je ook doet, hoe hard je het ook probeert, die het vertrouwen niet lijken op te bouwen? Verdienen impliceert een rendement op het werk dat je erin steekt. Als je werkt, verdien je geld. Verdienen impliceert dat de moeite die je erin steekt in verhouding staat tot de hoeveelheid vertrouwen die je eruit krijgt. Dit is gewoon niet altijd het geval als het op vertrouwen aankomt.

Dan zijn er mensen die zouden zeggen, en dat zijn er velen, dat “vertrouwen gegeven is”. Maar denk er eens over na; het idee dat vertrouwen alleen tot stand kan komen als het gegeven wordt, is zo’n idee dat geen kracht geeft. Je kunt geven en geven en geven, en de enige manier waarop je vertrouwen terugkrijgt is als het wordt teruggegeven. Dit idee geeft veel te veel krediet aan de gever, terwijl er in feite veel meer factoren in het spel zijn.

Nog steeds onzeker over de titel?

Stel je dan dit even voor…

Denk aan het kweken van een plant; een eikenboom bijvoorbeeld. Jij bent de boomkweker. Het begint allemaal met een zaadje; een eikel. In die eikel zit de hoop, het leven, de mogelijkheid van een torenhoge eik. Sommigen van ons boomboeren zullen meer waarde, meer nadruk, op de eikel leggen dan anderen. Misschien heeft iemand van ons wel duizenden eikels geplant en is elke eikel ontsproten om vervolgens te verschrompelen en te sterven, hoeveel liefde en aandacht we hem ook hebben gegeven. Anderen hebben hun hele spaargeld in die ene eikel gestoken en zijn ervan overtuigd dat hij zal uitgroeien tot een eik die eeuwenlang zal staan.

Zien jullie waar ik hiermee heen wil? Vertrouwen begint als een zaadje; een eikel. Ieder individu zal een andere nadruk, waarde en vertrouwen in dat kleine eikeltje leggen. Maar het risico is altijd hetzelfde en het potentieel is altijd hetzelfde voor elke eikel; voor elke nieuwe vertrouwensrelatie.

Nadat we de eikel hebben geplant, moeten we ons ervan bewust zijn er niet op te stappen, maar toch moeten we dichtbij blijven om het te voeden zodat het kan ontkiemen. En… we moeten ook onthouden dat als we voortdurend de eikel opgraven om te blijven kijken of er enig teken van leven is, we uiteindelijk het fragiele begin van een vertrouwensrelatie te veel op de proef stellen. Als gevolg daarvan kunnen we het onbedoeld doden door te veel te graven. Of we kunnen het ook doden door het te verstikken met te veel water of kunstmest.

Dan, om het vertrouwen te laten groeien, moet de eikel zowel de wortels als het begin van de stam (stam) op hetzelfde moment laten ontspruiten.

Merk hier het mooie op… De wortels en de stam beginnen beide op hetzelfde moment te groeien. We zien de stam echter pas als het kleine groene bewijs erdoorheen begint te prikken. Dit zijn de dingen die we opmerken in een relatie; de band, de verbondenheid, het lachen, de vreugde wanneer vertrouwen zich begint te tonen. Voor de scepticus is dit een moment van voorzichtige vreugde wanneer de hoop zich begint op te bouwen dat het zaadje goed was. Voor de pure optimist is dit al een eikenboom.

De zaailing begint te groeien. De wortels beginnen voeding te zoeken. Vergeet nooit dat de stam de aanduiding is van leven en vertrouwen, maar de wortels zijn het die de voeding nodig hebben.

Wees voorzichtig hier boomboeren; wij allen kwekers van vertrouwen. Door te sceptisch te zijn, kunnen we vergeten de zaailing te voeden en hem onbedoeld doden. En ook, wij optimisten die het willen behandelen als een eik door erop te leunen en daardoor de relatie te verbreken. We moeten realistisch zijn en ons realiseren dat om een zaailing een jonge boom te laten worden, met wat schors op zijn piekerige begin van een stam, we hem teder moeten voeden; met zorg en tijd.

Maar laten we eens kijken naar de uitkomsten…

Hoe veel dromen, ambities of hoop we ook hebben voor de eikel, soms ontluiken ze gewoon niet, of soms ontluiken ze en gaan dan prompt dood. In tijden als deze kunnen we niet eenvoudigweg de schuld afschuiven en zeggen dat vertrouwen moet worden gegeven; de kwaliteit van het zaad de schuld geven. Nee, we moeten naar veel meer kijken. We moeten kijken naar onze landbouwpraktijken; naar ons karakter. We moeten kijken naar de bodem, naar het milieu. We moeten kijken naar de kwaliteit van het water; de taal/communicatie. We moeten kijken naar zoveel meer factoren; allemaal nodig om deze plant te voeden.

Bedenk dit, hebben we het genoeg toegang gegeven tot lucht en zon; hebben we het ruimte gegeven om te groeien? Verstik het niet met te veel, of droog het niet uit met te weinig.

Ja, dit is hard werken! Dit is landbouw! Dit is groeien!

Dit is vertrouwen kweken!

Het zou absurd zijn te impliceren dat vertrouwen alleen verdiend kan worden en dat de boer alle eer moet opstrijken voor de groei van de zaailing. Toegegeven, sommige boeren laten het er gemakkelijk uitzien en vaker wel dan niet zijn dit de boeren die hun grond, zon, lucht, omgeving en alle andere variabelen kennen die nodig zijn om gezonde bomen te laten groeien; zelfs dan bereiken ze nooit 100% succes. Het niet bereiken van perfectie is menselijk als we kunnen leren dat te accepteren. Bovendien zijn sommige grondsoorten gewoon niet bedoeld om eikenbomen te laten groeien. Zo kunnen een cactuskweker en een eikenteler respectievelijk de beste in hun vak zijn. Ze kweken beiden torenhoge, reusachtige, lang levende planten, maar ze zouden hoogstwaarschijnlijk falen als ze van plaats verwisselden.

Laten we daarom niet te snel alle factoren de schuld geven door te zeggen dat vertrouwen gegeven is, en laten we niet zo snel de eer opstrijken voor groei door te zeggen dat vertrouwen verdiend moet worden. Vertrouwen is GEGROOT en het begint allemaal met een zaadje. Jij mag kiezen hoeveel hoop en belofte dat zaadje zal vertegenwoordigen, en laten we nooit uit het oog verliezen dat het hard werken zal vergen en de juiste omstandigheden gecombineerd om het tot bloei te laten komen.

Ik weet zeker dat je weet waar dit heen gaat, maar het verhaal eindigt hier niet… blijf kijken voor het volgende artikel over het jonge boompje en de boom.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.